Το Βραβείο Ευρωπαϊκού Μουσείου της Χρονιάς 2026 (European Museum of the Year Award – EMYA) διεκδικεί το Μουσείο Τσιτσάνη στα Τρίκαλα και σχετικό υποστηρικτικό βίντεο «ταξιδεύει» σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η υποψηφιότητα του Μουσείου Τσιτσάνη ανακοινώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου 2025 από το Φόρουμ Ευρωπαϊκών Μουσείων (European Museum Forum – EMF).
Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των 35 Μουσείων από όλη την Ευρώπη που είναι υποψήφια για το εν λόγω βραβείο και πρόκειται για τη μοναδική ελληνική υποψηφιότητα.
Η ανακοίνωση των νικητών θα γίνει στις 13 Ιουνίου 2026, στο Μπιλμπάο της Ισπανίας στη Χώρα των Βάσκων, καθώς εκεί θα διεξαχθεί από τις 10 μέχρι τις 15 Ιουνίου το ετήσιο συνέδριο και η τελετή για τα Βραβεία της χρονιάς. Το Βραβείο Ευρωπαϊκού Μουσείου της Χρονιάς (EMYA) καθιερώθηκε το 1977 υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την αναγνώριση της αριστείας εντός της ευρωπαϊκής μουσειακής κοινότητας.
Όπως τονίζεται σχετικά, «Βασισμένο στις αρχές της υποστήριξης, της ενθάρρυνσης, της βράβευσης και της ανάδειξης της αριστείας και της καινοτομίας στον τομέα των μουσείων, το EMYA εστιάζει ιδιαίτερα στους τομείς που ο Kenneth Hudson έχει ορίσει ως “δημόσια ποιότητα”».
Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Μουσείων (EMF) παρέχει το νομικό και οργανωτικό πλαίσιο για το ετήσιο πρόγραμμα βραβείων Ευρωπαϊκού Μουσείου της Χρονιάς (EMYA).
Η ομάδα Wavemade Productions, σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, μέσω ενός συγκεκριμένου αφηγήματος, δημιούργησε το βίντεο «ως μια ποιητική διαδρομή αστικού μετασχηματισμού της εμπειρίας, εκεί όπου ο πολιτισμός αποτελεί κοινωνική και διαπολιτισμική επιτελεστική πράξη».
Σημειώνεται, δε, ότι «πρόθεση του έργου δεν είναι η καταγραφή ή η περιγραφική τεκμηρίωση του μουσείου, αλλά η δημιουργία μιας ατμόσφαιρας που συγκινεί και συν-κινεί ενεργοποιώντας τον επισκέπτη ως συμμέτοχο».
Το βίντεο συντίθεται από μουσική του Τσιτσάνη, από αφήγηση και εικόνες του μουσείου και των Τρικάλων, σε μια εντυπωσιακή δημιουργία. Έτσι, «η μουσική του Τσιτσάνη σπάει στα συστατικά της, όχι για να αποδομηθεί αλλά για να επικαιροποιηθεί, οι στίχοι ως εκ τούτου αποσπώνται από τη μελωδική τους γραμμή και, μέσα από τη σύγχρονη αφήγηση, μετατρέπονται σε ποιητικές μονάδες λόγου που διαρρηγνύουν τη φόρμα, την ομοιοκαταληξία και τη χρονικότητα, επανεγγράφοντας το έργο στο παρόν ως ζωντανό πολιτισμικό κεφάλαιο».
Πηγή: ΔΗΜΟΣ ΤΡΙΚΚΑΙΩΝ
Επιμέλεια: Γιώργος Κουλουβάρης
Αναδημοσίευση από naftemporiki.gr
