Ογδόντα ένα χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία, ο πόλεμος στο Ιράν, στον Λίβανο, στη Γάζα και οι συγκρούσεις στην Αφρική συνιστούν πρόδρομα συμπτώματα μεγάλου γεωπολιτικού σεισμού ή σηματοδοτούν την μείωση της επιρροής της Δύσης;
Σε λίγες μέρες θα διεξαχθούν οι επετειακές εκδηλώσεις της νίκης των συμμάχων στον Β’ ΠΠ. Οι εκδηλώσεις μνήμης θα είναι σε διαφορετικές μέρες χωρίς τους συμμάχους από κοινού να διατρανώνουν την πίστη τους στην ειρήνη. Το τέλος της μακρόβιας φιλελεύθερης διεθνούς τάξης, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, σηματοδοτεί την ενίσχυση του αναθεωρητισμού στις διεθνείς σχέσεις. Η ΕΕ κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στο διεθνές περιβάλλον μεταξύ πολλαπλών θερμών ή παγωμένων συγκρούσεων, εν μέσω γεωπολιτικών ανακατατάξεων, τις οποίες οι Βρυξέλλες προσεγγίζουν με παλαιά εργαλεία, ενώ Κίνα και ΗΠΑ , στις μεταξύ τους σχέσεις υποβαθμίζουν ακόμη περισσότερο την επιρροή της ΕΕ, όπως και η Ρωσία.
Η ψυχική διάσπαση των ευρωπαϊκών λαών και η επικράτηση των εθνικών συμφερόντων εις βάρος του ευρωπαϊκού οράματος ειρήνης και ευημερίας στην ΕΕ, η ενίσχυση της άμυνας σε αντι-ρωσικό κλίμα, υποδεικνύει την αδυναμία της ΕΕ να διαμορφώσει θετική ατζέντα στην γεωπολιτική κρίση και να έχει παραγωγική διέξοδο στην οικονομία.
Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η επέτειος θα εορτασθεί με τις συνήθεις εκδηλώσεις για τα 67.000.000 θύματα, ενώ στη Μόσχα, η “Ημέρα της Νίκης της 9/5” θα εορτασθεί με στρατιωτική παρέλαση χωρίς στρατιωτικά μηχανοκίνητα, δείγμα της πολεμικής ετοιμότητας.
Η ανατροπή της ευρωπαϊκής ισορροπίας με την χρηματοοικονομική κρίση του 2008, δεν αποκαταστάθηκε έως σήμερα, με τις πολεμικές συγκρούσεις να αποσταθεροποιούν περαιτέρω τις εφοδιαστικές αλυσίδες και ιδίως τον παγκόσμιο εφοδιασμό ενέργειας.
Η ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ απέτυχε να ενισχύσει τις πραγματικές επενδύσεις με την αλλαγή του παραγωγικού προτύπου σε οικονομία του πολέμου και την χρήση τεχνητής νοημοσύνης να αποτελεί το νέο αφήγημα, με τον ιδιότυπο στρατιωτικό κεϋνσιανισμό.
Η ΕΕ παραμένει εγκλωβισμένη μεταξύ της εξάρτησης από την Κίνα και της αμυντικής σχέσης με τις ΗΠΑ. Η Κϊνα ελέγχει το 96% των κύριων σπανίων γαιών απαραίτητων για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση της ΕΕ, ενώ το 2024 οι ευρωπαϊκές εξαγωγές στην Κίνα ανήλθαν σε 213,2 δισ.€. με το σημαντικό εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ να πλησιάζει τα 300 δισ.€.
Ο πόλεμος της Ουκρανίας, η επέμβαση στη Βενεζουέλα και ο πόλεμος με το Ιράν, αποτελούν καμπανάκι προειδοποίησης για την ασφάλεια της Κίνας. Η τυχόν διάρρηξη των εμπορικών σχέσεων ΕΕ -Κίνας, σε περίπτωση αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Κίνας, θα είναι καταστροφική για την ήδη πληγωμένη ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα, εντείνοντας την ανισότητα μεταξύ των κρατών -μελών της ΕΕ. Η επικείμενη επίσκεψη του Προέδρου των ΗΠΑ στην Κίνα αποτελεί την ευκαιρία άμβλυνσης των γεωοικονομικών ανταγωνισμών, μέσω της προσωρινής διευθέτησης των γεωπολιτικών κρίσεων, με την ΕΕ απούσα.
Η ΕΕ κινδυνεύει να εγκλωβιστεί στο διεθνές περιβάλλον μεταξύ πολλαπλών θερμών ή παγωμένων συγκρούσεων, εν μέσω γεωπολιτικών ανακατατάξεων, τις οποίες οι Βρυξέλλες προσεγγίζουν με παλαιά εργαλεία.
Κομβική η Κίνα
Η ΕΕ με την πολιτική της μετέτρεψε την Ρωσία από ανάχωμα, σε ισότιμο και στενό σύμμαχο της Κίνας. Η Κίνα αποτελεί το «κλειδί» στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό των ισχυρών δυνάμεων, όπως αποδεικνύεται από την ενεργή μεσολάβηση της στο ιρανικό μέσω Πακιστάν.
Το Ιράν, παρά τα πλήγματα, διατηρεί την απαιτούμενη ισχύ για τον έλεγχο των στενών του Ορμούζ, μετατρέποντας τον γεωοικονομικό ανταγωνισμό σε χάος. Η αντιπαράθεση στα στενά του Ορμούζ ενθαρρύνουν μεσαίες δυνάμεις, όπως η Τουρκία, σε προληπτικές δράσεις αναθεωρητισμού του διεθνούς δικαίου. Η Ελλάδα μετατρεπόμενη σε μέρος της σύγκρουσης, παρά σε παράγοντα της λύσης, κινδυνεύει να αποτελέσει παράπλευρη απώλεια.
Ενώ στις διεθνείς σχέσεις αναζητείται το διάδοχο σχήμα διεθνούς ασφαλείας, με νέα πολυπολική διεθνή τάξη και σφαίρες επιρροής, ο γεωοικονομικός ανταγωνισμός ενισχύει την παγκόσμια αταξία, με την ανατροπή της γεωοικονομικής ασφάλειας.
Οι δηλώσεις του Προέδρου Τραμπ σε κρίσιμα χρονικά σημεία στον πόλεμο του Ιράν, δεν αφορά απλά την κερδοσκοπία όσων διαθέτουν εσωτερική πληροφόρηση, αλλά κυρίως διατηρεί τις αγορές σε καταστολή, αναγνωρίζοντας τον κίνδυνο του στασιμοπληθωρισμού.
Το διεθνές σύστημα ασφάλειας, χωρίς την γεωοικονομική ασφάλεια, δεν μπορεί να είναι σταθερό, καθώς τα μέτωπα των συγκρούσεων επηρεάζουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες της ενέργειας και της διατροφής και την καθημερινότητα των πολιτών, ενισχύοντας τον γεωοικονομικό ανταγωνισμό.
Η συλλογική Δύση, παρά τη διάσπαση της, οφείλει να παρέμβει κατευναστικά, αποφεύγοντας να ρίχνει λάδι στη φωτιά στις εστίες σύγκρουσης, ειδάλλως η ανθρωπότητα κινδυνεύει στην καλύτερη περίπτωση μετά από κάποια χρόνια να εορτάζει τη λήξη ενός γενικευμένου πολέμου αντιπροσώπων.
ΠΗΓΗ: omegapress.gr
