Ο «αργός» και ο «ξαφνικός» θάνατος του Κυρ. Μητσοτάκη

Ημερομηνία:

Διαφήμιση

*Γράφει ο Μενέλαος Γκίβαλος – «Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω στα τείχη άρχισεν ήδη ο θρήνος…»

(Καβάφης, «Τρώες»)

Η άνοδος, η κατάρρευση και η τελική πτώση του Κυρ. Μητσοτάκη συνδέεται ευθέως με τα συστήματα συμφερόντων (οικονομικά και πολιτικά) που τον χρησιμοποίησαν ως αχυράνθρωπο προκειμένου να διευρύνουν και να καταστήσουν απρόσβλητη τη δομή ενός καθεστώτος που θεμελιώθηκε την περίοδο 2010-2014 και ολοκληρώθηκε τα τρία τελευταία χρόνια.

Το σκάνδαλο των υποκλοπών, το κακούργημα κατά της Δημοκρατίας και των θεσμών της, ολοκληρώνει στο πεδίο του πολιτικο-ιδεολογικού εποικοδομήματος τη βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση στην οποία οδήγησε -συστηματικά και προγραμματισμένα- τη χώρα και τον λαό της το νεοφιλελεύθερο, αυταρχικό κυβερνητικό καθεστώς, που έχει προσλάβει πλέον ολοκληρωτικό χαρακτήρα.

Η φάση όμως αυτή της επικυριαρχίας του καθεστωτικού οικονομικού-πολιτικού μπλοκ βρίσκεται στο πέρας της… Πώς λοιπόν αυτό το καθεστώς μπορεί να επιβιώσει και να αναπαραχθεί;

Το ουσιαστικό, συνεπώς, ερώτημα που τίθεται δεν αφορά το πότε και πώς ο Κυρ. Μητσοτάκης θα αποφασίσει για την αποχώρησή του ή για τη διενέργεια των εκλογών. Γιατί την απάντηση αυτή την αναζητούν εναγωνίως τα καθεστωτικά επιτελεία, έχοντας ξεκαθαρίσει ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης όχι μόνον δεν μπορεί να συμβάλει στην αναπαραγωγή τους, αλλά καθίσταται, μέρα με την ημέρα, άχρηστος και κυρίως επιβλαβής… έχοντας ήδη «εκμετρήσει το πολιτικό του ζην».

Ποιοι θα αποφασίσουν

1. Το πρώτο πεδίο των διεργασιών και των αποφάσεων αφορά το κόμμα της Ν.Δ. και την Κοινοβουλευτική της Ομάδα. Ο κάθε βουλευτής αναζητεί εναγωνίως το πολιτικό του μέλλον σ’ ένα κόμμα που καταρρέει, υπό την ηγεσία μάλιστα ενός αρχηγού που παρασύρει ολόκληρο το κόμμα στην πτώση του. Το πρόβλημα της προσωπικής επιβίωσης των βουλευτών συνδέεται με το γεγονός ότι τουλάχιστον 80 από τους σημερινούς βουλευτές δεν θα επανεκλεγούν… ενώ ταυτόχρονα το κρίσιμο δίλημμα του εάν η ήττα της Ν.Δ. θα είναι μικρότερη σε άμεσες εκλογές ή σε εκλογές την ανοιξη πολλαπλασιάζει την ανασφάλειά τους.

Σ’ ένα τέτοιο «κρισιακό πολιτικό περιβάλλον» οι ατομικές αγωνίες και διαφοροποιήσεις, οι κομματικοί προεστοί και τα καπετανάτα διαμορφώνουν ένα πεδίο έντονων αντιθέσεων και συγκρούσεων, στο οποίο ο Κυρ. Μητσοτάκης καθίσταται αποσυνάγωγος και υποδεικνύεται ως απολύτως υπεύθυνος της συνολικής κρίσης. Οι δηλώσεις του Κώστα Καραμανλή αποδομούν και απαξιώνουν πλήρως τον Κυρ. Μητσοτάκη, προαναγγέλλοντας το τέλος του.

2. Το δεύτερο και καθοριστικό κέντρο των αποφάσεων το αποτελούν τα ολιγαρχικά-καθεστωτικά συμφέροντα. Το βασικό ερώτημα που τίθεται στο ισχυρό αυτό επιτελικό κέντρο είναι το εξής:

– Υπάρχουν «ανοιχτοί λογαριασμοί», όπως η διανομή του πακέτου Πισσαρίδη (που αργοπορεί), η εκποίηση της ΛΑΡΚΟ (για την οποία ενδιαφέρεται και ο πεθερός του Γεραπετρίτη), οι δωρεάν κρατικές εγγυήσεις ύψους δεκάδων δισ. για τους πλειστηριασμούς σε αρπακτικά funds, ενώ η ροή δημόσιου χρήματος δεκάδων δισ. στο καρτέλ της ενέργειας, το ξεπούλημα του Ελληνικού κ.ά., κ.ά. παραμένουν σε εκκρεμότητα. Ποια κυβερνητική εξουσία θα συνεχίσει το «έργο» του Κυρ. Μητσοτάκη;

Ο Αλ. Τσίπρας δεν συμβιβάζεται…, ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι καμένο χαρτί…, οι «λύσεις» κυβερνήσεων οικουμενικού χαρακτήρα ανέφικτες…

Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν τα καθεστωτικά ολιγαρχικά συμφέροντα. Και η απάντηση στο πρόβλημα αυτό θα καθορίσει τόσο την τύχη του Κυρ. Μητσοτάκη όσο και τον χρόνο των εκλογών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει να αντιμετωπίσει αυτό το καθεστώς τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά. Η στρατηγική των προοδευτικών κυβερνήσεων ανοίγει ασφαλώς μια θετική προοπτική. Όμως η ιστορική μάχη θα δοθεί στην κοινωνική βάση, στη διαμόρφωση και κινητοποίηση της μεγάλης κοινωνικής-ταξικής συμμαχίας που θα πρέπει να αναδειχθεί σε ιστορικό υποκείμενο των εξελίξεων.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης ολοκληρώνει την καταστροφική του παρουσία επιτελώντας το ύψιστο έγκλημα κατά της Δημοκρατίας και των ελευθεριών των πολιτών.

Το καθεστώς που τον στηρίζει έχει ίσως επιλέξει γι’ αυτόν τη διαδικασία του «αργού θανάτου». Όμως η Ύβρις κατά της Δημοκρατίας και του λαού είναι πολύ πιθανό να τον οδηγήσει στον «ξαφνικό πολιτικό θάνατο», που αποτελεί τη Νέμεση, την καθαρτήρια πράξη έναντι των δεινών που έχει επιφέρει στην πατρίδα και στον λαό μας.

* Ο Μενέλαος Γκίβαλος είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης ΕΚΠΑ, μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Πηγή: avgi.gr

Διαφήμιση

Κοινοποιήστε:

Διαφήμιση

Δημοφιλή

Διαφήμιση

Περισσότερα Νέα

Ένας άλλος κόσμος μετά το χτύπημα του Ιράν στο Ισραήλ

*Του Θέμη Τζήμα - Ξεκινούμε με ένα άρθρο του Chaim Levinson, στη Haaretz με...

Η ΝΔ ξεκίνησε την επιχείρηση τρομοκράτησης των ψηφοφόρων – ΣΥΡΙΖΑ: “Το παραμύθι δεν έχει δράκο”

Σε δεινή θέση βρίσκεται το τελευταίο διάστημα η Νέα Δημοκρατία,...

Έντονη κριτική Νάσου Ηλιόπουλου στη Λίνα Μενδώνη: Έχετε μίσος για τους αρχαιολόγους

*Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου - Έντονη κριτική στη στάση της...
Διαφήμιση