*Γράφει ο Λάμπρος Τσουκνίδας – Μετά την ήττα της κυβέρνησης Μελόνι στο δημοψήφισμα για την Δικαιοσύνη, ήρθε η συντριπτική ήττα στην Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν, «νονού» της «ανελεύθερης δημοκρατίας» και πρώτου αρχιτέκτονα του ξηλώματος του κράτους δικαίου σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης -γνωρίζουμε και έναν ακόμα, που ακολουθεί τα βήματά του…
Οι δύο ήττες έχουν ένα κοινό παρανομαστή: την επιστροφή στις κάλπες των ψηφοφόρων «του καναπέ» και -κυρίως αυτή- τη συμμετοχή των νέων. Οι νέες γενιές ήταν αυτές που είπαν «όχι», στη μεν Ιταλία στην προσπάθεια δημιουργίας καθεστώτος, στη δε Ουγγαρία στο ίδιο το καθεστώς, που χτίστηκε βήμα βήμα για 16 χρόνια και το οποίο κυριολεκτικά σάρωσαν δείχνοντας πως αρνούνται ένα μέλλον έξω από το κοινό ευρωπαϊκό σπίτι, όπως επιδίωξαν οι χορηγοί του Όρμπαν, Ντόναλντ Τραμπ και Βλάντιμιρ Πούτιν.
Η αύξηση της συμμετοχής αποδεικνύει, το είδαμε και στις περιφερειακές εκλογές στις ΗΠΑ, πως η ήττα της κάθε δεξιάς, της κάθε υπερδεξιάς και της ακροδεξιάς περνά μέσα από την κινητοποίηση του εκλογικού σώματος, περνά μέσα από την κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών και την αφύπνιση της νέας γενιάς. Περνά, αλλά δεν αρκεί…
Αν στην Ιταλία οι δυνάμεις της (κέντρο)αριστεράς, του Δημοκρατικού Κόμματος, διαδραμάτισαν κομβικό ρόλο στην επιτυχία και βάζουν τις βάσεις για μια προοδευτική συνεργασία που να διεκδικήσει την κυβέρνηση από Μελόνι, Σαλβίνι και Ταγιάνι, στην Ουγγαρία νίκησε μια άλλη δεξιά, που υπόσχεται να παραμείνει ισχυρός εταίρος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ (αυτής της Ε.Ε. και αυτού του ΝΑΤΟ), με την Αριστερά να μένει εκτός κοινοβουλίου. Και αυτό είναι ένα καμπανάκι, μια μεγάλη καμπάνα για να είμαστε ακριβείς.
Οι Ευρωσοσιαλιστές, ο Σάντσεθ, ο Εργατικός Στάρμερ χαιρετίζουν την ήττα του Όρμπαν και αυτό ήδη επισημάνθηκε ως οξύμωρο -η αριστερά να πανηγυρίζει για μια νίκη της δεξιάς- από τον ευρωπαϊκό Τύπο. Το είχε προβλέψει το ιστορικό Il Manifesto με το πρωτοσέλιδο της προηγούμενης μέρας: «Ας χάσει ο χειρότερος»… Στην ειδική περίπτωση της Ουγγαρίας, οι Ευρωσοσιαλιστές μπορεί να χαιρετίζουν την ήττα Όρμπαν αναγνωρίζοντας πως σε αυτή τη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή αυτή η νίκη Μάγιαρ ήταν η προϋπόθεση για να συνεχίσει να υπάρχει η ενωμένη Ευρώπη, που Πούτιν και Τραμπ ήθελαν και θέλουν να υπονομεύσουν -το επανέλαβε ο Βανς από τη Βουδαπέστη, όπου πήγε για να στηρίξει τον Όρμπαν, πριν μεταβεί στο Ισλαμαμπάντ…
Όμως, αυτή η (κεντρο)αριστερή «κατάσταση lose-lose», όπως την περιγράφει σκωπτικά το πρωτοσέλιδο σκίτσο των Scarabocchi του Manifesto, δεν μπορεί να αρκείται επί μακρόν σε μια ηχηρή ήττα του Τραμπ και του κινήματος MAGA επί ευρωπαϊκού εδάφους, ως αποτέλεσμα της αντίδρασης των νέων. Αν μη τι άλλο, διότι οι νέοι χρειάζονται κάτι παραπάνω, θέλουν τη ζωή τους και τη θέλουν τώρα…
ΠΗΓΗ: avgi.gr
