Η «Ομάδα Αλήθειας» σε νέες περιπέτειες και το «ξεχασμένο» βιβλίο του Κυριάκου Μητσοτάκη.
*Του Δημήτρη Ψαρρά
Τι την ήθελε τη δεύτερη συζήτηση με τον Αντώνη Σρόιτερ ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Ακόμα δεν έχει κατορθώσει να μας κάνει να ξεχάσουμε τη δημόσια απολογία του για το έγκλημα των Τεμπών τον Ιανουάριο του 2025, όπου μιλούσε για το ενδεχόμενο να μετέφερε η αμαξοστοιχία «λαθραία υλικά» και παραδεχόταν το αρχικό ψέμα: «Άμα με ρωτάτε, λοιπόν, αν έχω μετανιώσει ή αν έκανα λάθος, σας το λέω ευθέως: προφανώς με αυτά τα οποία γνωρίζω σήμερα, δεν θα έλεγα τότε αυτό το οποίο είπα» (Συνέντευξη στον Αντώνη Σρόιτερ, Alpha, 29.1.2025).
Αλλά προχτές Παρασκευή ο κ. Μητσοτάκης επανήλθε σε μια συζήτηση που συντόνιζε ο κ. Σρόιτερ, στο πλαίσιο μιας εκδήλωσης που διοργάνωναν το «Travel.gr» και το «Πρώτο Θέμα», στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία». Συνομιλητής του πρωθυπουργού ήταν ο ηθοποιός Γιάννης Μπέζος. Και ενώ η συζήτηση Μπέζου-Μητσοτάκη δεν είχε κανένα ενδιαφέρον, στο κλείσιμο, ο δημοσιογράφος σκέφτηκε «ξαφνικά» να ρωτήσει για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα. Και τότε ο πρωθυπουργός αιφνιδιάστηκε, έχασε την άνεσή του, άρχισε να κομπιάζει, να σκέφτεται, να επαναλαμβάνει τις ίδιες λέξεις και τελικά να δηλώνει ότι θα αναλάβουν άλλοι το «έργο» να διαβάσουν και να αποδομήσουν το βιβλίο.
Δείτε τον αποκαλυπτικό διάλογο Σρόιτερ-Μητσοτάκη:
Σρόιτερ: «Λοιπόν, θα κλείσουμε μία κατηγορία που σκέφτηκα μόλις τώρα. Θα την ονομάσω “Σύγχρονος Έλληνας και βιβλίο” και θέλω να ρωτήσω αν ανυπομονείτε να διαβάσετε το βιβλίο του κυρίου Τσίπρα».
Μητσοτάκης: «Μόλις έχω πάρα πολλά βιβλία τα οποία είναι πάνω στο [στο] γραφείο μου, τα οποία περιμένουν αν όχι να τα διαβάσω τουλάχιστον… ε… να τα να τα φυλλομετρήσω. Δεν νομίζω ότι το [το] βιβλίο αυτό θα βρει [την] τη θέση του… ε… στα προς ανάγνωση… ε… βιβλία μου. Μιας και με ρωτάτε, να σας απαντήσω με κάθε [με κάθε] ειλικρίνεια. Σίγουρα θα πληροφορηθώ για το [για το] για το περιεχόμενό του. [Ε] αλλά [ε] δεν νομίζω ότι θα ασχοληθώ πολύ περισσότερο.
Εξάλλου, [ε] έχω σκληρή προσωπική άποψη για τα γεγονότα τα οποία περιγράφονται στο βιβλίο. Νομίζω θα αφήσω σε άλλους την αποδόμηση… εε… αυτού του ενδιαφέροντος μυθιστορήματος, καθώς φαίνεται το οποίο ετοιμάζεται να εκδοθεί».
Σρόιτερ: «Εσείς θα γράψετε βιβλίο κάποια στιγμή;»
Μητσοτάκης: «Κοιτάξτε. [Ε,] έχω πάντα μία επιφύλαξη με πολιτικούς, οι οποίοι προγραμματίζουν τη διαχείριση της υστεροφημίας τους. [Ε,] ειδικά όταν αρχίζουν να μιλάνε για τον εαυτό τους στο τρίτο πρόσωπο, εκεί είναι που αρχίζω και ανησυχώ πραγματικά πάρα πολύ. Ε, αλλά [δε] δεν θέλω [να δεν θέλω] να είμαι σε αυτήν την… [σε αυτή την]… ε κατηγορία. Θα έχω… θα ήθελα νομίζω όταν κάποια στιγμή τελειώσει… ε… η ενασχόλησή μου [σ.σ. γελά νευρικά] με τα… με… με τα κοινά, σίγουρα θα ήθελα να μεταφέρω κάποιες από τις εμπειρίες μου, αλλά σε μία τελείως διαφορετική λογική από την… την ιδέα ότι θα γράψω μία βιογραφία»».
Άθελά του, ο καημένος ο κ. Μητσοτάκης, πάνω στον εκνευρισμό του με την ερώτηση και πασχίζοντας να εμφανιστεί αλώβητος από την κριτική Τσίπρα, ομολόγησε για μια ακόμα φορά τον τρόπο που πολιτεύεται: κάποιοι «άλλοι» θα αναλάβουν, λέει, την «αποδόμηση» του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα. Και δεν πέρασαν ούτε λίγες ώρες, κι αυτοί οι «άλλοι» εμφανίστηκαν. Η «Ομάδα Αλήθειας» αφιέρωσε δύο μόνο αναρτήσεις σ’ αυτή την εκδήλωση. Και οι δύο είχαν θέμα το βιβλίο Τσίπρα.
– Η πρώτη αφορούσε τη δήλωση Μητσοτάκη («Δεν θα διαβάσω το βιβλίο του Τσίπρα, θα αφήσω σε άλλους την αποδόμηση αυτού του μυθιστορήματος»).
– Η δεύτερη αφορούσε την υποστήριξη Μπέζου («Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί γράφει τώρα βιβλίο ο Τσίπρας αφού θα ασχοληθεί πάλι με την πολιτική. Αυτό το κάνεις όταν έχεις αποσυρθεί και αφήνεις τον χρόνο να σε βαθμολογήσει».
Και έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνει ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης και οι συνεργάτες/συνεργοί του, παραδέχτηκαν ότι το μόνο στοιχείο της εκδήλωσης Μητσοτάκη-Μπέζου που έχει πολιτικό ενδιαφέρον ήταν το βιβλίο «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως συγγραφέας
Ομολογώ ότι καταλαβαίνω τους λόγους που ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θέλει ούτε να σκεφτεί το ενδεχόμενο μιας δικής του πολιτικής βιογραφίας. Ασφαλώς θεωρεί ότι το ζήτημα έχει καλυφθεί από την τριλογία που του έχω αφιερώσει («Μια καριέρα», εκδ. Νήσος, 2022, «Μια θητεία», εκδ. «Πόλις», 2024 και «34 εβδομάδες του Κυριάκου Μητσοτάκη», εκδ. «Πόλις» 2025). Αν είναι έτσι, τότε τον ευχαριστώ δημόσια γι’ αυτή την τοποθέτηση.
Ειδικά το τελευταίο βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Πόλις» περιλαμβάνει αναλυτικά τη σχέση του σημερινού πρωθυπουργού με τα βιβλία, την επιστήμη, την παιδεία και τον δημοκρατικό διάλογο. Χαίρομαι που, καθώς φαίνεται, συμφωνούμε σε όλα αυτά.
Αλλά υπάρχει ένα λεπτό ζήτημα σε όσα είπαν Μητσοτάκης-Μπέζος για το βιβλίο Τσίπρα. Ο πατέρας του Κυριάκου Κωνσταντίνος Μητσοτάκης φρόντισε να εκδοθεί σε δύο πολυσέλιδους τόμους η δική του πολιτική βιογραφία το 1989, προτού δηλαδή καταλάβει το πρωθυπουργικό αξίωμα! Όσα, λοιπόν, καταλογίζουν ο γιος Μητσοτάκης και ο ηθοποιός Μπέζος στον Αλέξη Τσίπρα στρέφονται εναντίον του πατέρα Μητσοτάκη. Ασφαλώς η «Ομάδα Αλήθειας» το γνωρίζει, εφόσον ο κ. Δημητριάδης ανήκει κι αυτός στην ίδια οικογένεια.


Ο τρόπος, λοιπόν, που επιχειρεί ο κ. Μητσοτάκης να αντικρούσει το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα ισοδυναμεί με μια προσωπική γκάφα. Αλλά δεν είναι πρώτη φορά που το παθαίνει αυτό ο κ. Μητσοτάκης. Για την ακρίβεια, πίσω από την εμφανή αμηχανία του κ. Μητσοτάκη στις δηλώσεις για το βιβλίο Τσίπρα κρύβεται η δική του πληγή με το μοναδικό βιβλίο που έχει γράψει ο ίδιος (Κυριάκος Μητσοτάκης, «Οι συμπληγάδες της εξωτερικής πολιτικής», μτφρ. Γιώργος Δεμερτζίδης, πρόλογος Χρήστος Γ. Ζαχαράκης, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2006).
Αυτό το βιβλίο πρόβαλλε ο κ. Μητσοτάκης ως σπουδαίο έργο ζωής. Ακόμα και στη Βουλή το επικαλέστηκε τον Μάιο του 2022, όταν συζητούσαν τις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ, προτείνοντας στον Αλέξη Τσίπρα να του το δώσει για να… μάθει τα περί αμερικανικών βάσεων. Παρακολουθήστε τι είπε ο κ. Μητσοτάκης στην τριτολογία του στις 12.5.2022):
«Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ενημερώσω -δεν είμαι συγγραφέας- αλλά έχω γράψει ένα βιβλίο το οποίο ουσιαστικά είναι η μετάφραση της πτυχιακής μου εργασίας στο πανεπιστήμιο. Και πραγματεύεται, αυτό το βιβλίο, τις διαπραγματεύσεις τις οποίες έκαναν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για το ζήτημα των Βάσεων.
Και προσπάθησα να αναδείξω στην πράξη αν αυτή η διγλωσσία την οποία επέδειξε το ΠΑΣΟΚ τότε στην εξωτερική του πολιτική, λέγοντας πριν το ’81 “έξω οι Βάσεις του θανάτου” και υπογράφοντας τελικά μια Συμφωνία το 1983 που κρατούσε τις Βάσεις τις οποίες κατά τα άλλα έδιωχνε ο Ανδρέας Παπανδρέου, αν τελικά αυτή η στρατηγική της διγλωσσίας ήταν ωφέλιμη για τα εθνικά συμφέροντα.
Και κατέληξα ότι δεν ήταν ωφέλιμη, για τον απλούστατο λόγο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το ’83 τα έδωσε όλα για να πετύχει μία διατύπωση στα αγγλικά, ήταν η περιβόητη διατύπωση “terminable”, η οποία του επέτρεπε να έρθει εδώ στη Βουλή και να ισχυριστεί ότι οι Βάσεις φεύγουν ενώ έμεναν.
Και δεν ασχολήθηκε καθόλου, τότε, να διεκδικήσει άλλα οφέλη τα οποία θα μπορούσε να έχει κερδίσει η χώρα γιατί το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν πώς θα ξεμπλέξει -ακούστε τα κ. Κατρίνη έχουν ενδιαφέρον και για εσάς αυτά- για το πώς θα ξεμπλέξει από το αδιέξοδο στο οποίο ο ίδιος είχε περιέλθει με όλα αυτά τα ασυνάρτητα τα οποία έλεγε πριν από τις εκλογές του ’81.
Επειδή, λοιπόν, αντιλαμβάνομαι ότι διαβάζετε πολύ τελευταία, επιτρέψτε μου να σας στείλω ένα αντίγραφο του βιβλίου μου και να το μελετήσετε».
Με την άνεσή του να καταγγείλει τον Αλέξη Τσίπρα και τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ίδια ομιλία, ο κ. Μητσοτάκης έκανε άλλη γκάφα. Και να γιατί. Το βιβλίο αυτό που επρόκειτο να προσφέρει στον κ. Τσίπρα εκδόθηκε στην Ελλάδα το 2006 και είναι μετάφραση της πτυχιακής του εργασίας που παρέδωσε στο Χάρβαρντ το 1990. Μετά από αλληλογραφία με το αμερικανικό Πανεπιστήμιο δέχτηκα να χρηματοδοτήσω την ψηφιοποίηση της εργασίας αυτής (την οποία από το 1990 έως τον Μάιο του 2022 είχαν συμβουλευτεί τρία άτομα!) και το αποτέλεσμα ξάφνιασε και μένα. Το μοναδικό αυτό βιβλίο του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα εξαιρετικά αδύναμο κείμενο, γεμάτο χοντρά λάθη και αυθαιρεσίες. Αναφέρει ότι κατά τη Μεταπολίτευση το Σύνταγμα ψηφίστηκε το 1974 από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, ενώ βέβαια ψηφίστηκε το 1975 από την κυβέρνηση Καραμανλή. Περιλαμβάνει ακόμα και παραχαράξεις σημαντικών ντοκουμέντων, όπως η Ιδρυτική Διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας ή η ομιλία του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη Βουλή για τις βάσεις.
Μετά τις αποκαλύψεις αυτές, ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε η «Ομάδα Αλήθειας» βρήκαν κάτι να απαντήσουν. Προτίμησαν να ξεχάσουν το βιβλίο. Και έτσι το γύρισαν στο ότι οι πολιτικοί δεν πρέπει να γράφουν βιβλία, μέχρι να συνταξιοδοτηθούν!
ΠΗΓΗ: x-efimerida.gr
