Γιάννης Μυλόπουλος / Ακρίβεια: Ένοχοι ή… αφελείς;

Ημερομηνία:

Διαφήμιση

Πρωθυπουργός και κυβέρνηση, για να απαντήσουν στα φαινόμενα των μεγάλων ανατιμήσεων των προϊόντων και της ασύστολης κερδοσκοπίας στις αγορές, επαναλάμβαναν μέχρι πρότινος το μοτίβο της «εισαγόμενης ακρίβειας».

Πρόκειται για μια θεωρία που θέλει την Ελλάδα έρμαιο διεθνών κερδοσκοπικών κινήσεων, μπροστά στις οποίες η ελληνική, όπως και η κάθε επιμέρους κυβέρνηση στέκονται αδύναμες να αντιδράσουν υπέρ των πολιτών και υπέρ του δημόσιου συμφέροντος της χώρας τους.

Με δεδομένη τη διεθνή ενεργειακή κρίση, η θεωρία θα ήταν απολύτως πειστική. Αν δεν υπήρχε μια μικρή λεπτομέρεια που την αποδομεί πλήρως.

Πρόκειται για την όχι και τόσο ασήμαντη παρατήρηση, σύμφωνα με τα διεθνή στοιχεία, ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται, εδώ και καιρό, ανάμεσα στις 2-3 ακριβότερες χώρες στην Ευρώπη.

Η παρατήρηση αυτή αποδομεί πλήρως το βολικό αφήγημα της «εισαγόμενης ακρίβειας» γιατί αν, πράγματι, η ακρίβεια ήταν διεθνές φαινόμενο που εισάγονταν στην Ελλάδα από το εξωτερικό, το ίδιο ακριβώς φαινόμενο θα έπρεπε να πλήττει στον ίδιο βαθμό και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Όμως τα διεθνή στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που έλαβαν μέτρα κατά της ακρίβειας, ρυθμίζοντας τις αγορές και ελέγχοντας την κερδοσκοπία, κατάφεραν και διατήρησαν τις τιμές της ενέργειας και των καταναλωτικών προϊόντων σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από εμάς.

Η Ισπανία και η Πορτογαλία, έχοντας ζητήσει άδεια από την ΕΕ για την επιβολή πλαφόν στις τιμές του ρεύματος, κατάφεραν και τις κράτησαν σε δύο και τρεις φορές χαμηλότερα επίπεδα από την Ελλάδα.

Η Γαλλία του Μακρόν, έχοντας επανακρατικοποιήσει την και εκεί ιδιωτικοποιημένη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, η οποία λειτούργησε κατά τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης σαν μέσο ελέγχου της κερδοσκοπίας και όχι σαν κερδοσκόπος η ίδια, κατάφερε επίσης και έλεγξε σε μεγάλο βαθμό την κερδοσκοπία, διατηρώντας τις τιμές της ενέργειας και μαζί με αυτές και των καταναλωτικών προϊόντων, σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.

Αλλά και η Γερμανία και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, έχοντας επανακρατικοποιήσει μεγάλες ενεργειακές επιχειρήσεις που εντωμεταξύ είχαν ιδιωτικοποιηθεί, πέτυχαν μέσω του ανταγωνισμού να ελέγξουν τις τιμές και να τις κρατήσουν σε χαμηλά επίπεδα.

Η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη, κρυμμένη πίσω από το βολικό αφήγημα της «εισαγόμενης ακρίβειας», παρέμεινε προσκολλημένη στο ιδεολόγημα της «αυτορρύθμισης της αγοράς».

Ένα ιδεολόγημα που επέτρεψε στην ιδιωτικοποιημένη πια ΔΕΗ, από εκεί που κάποτε έπαιζε ρόλο προστασίας του καταναλωτή απέναντι στα κερδοσκοπικά φαινόμενα, τώρα να αποτελεί και αυτή μέρος του κερδοσκοπικού συστήματος. Επαιρόμενη ότι μετά την ιδιωτικοποίησή της κέρδισε δις ευρώ.

Τα οποία κέρδισε, προφανώς, σε βάρος των καταναλωτών τους οποίους έπρεπε κανονικά να προστατεύει.

Το χειρότερο όλων είναι ότι το κράτος όχι μόνο επέτρεψε στους κερδοσκόπους να κερδίσουν δις ευρώ, δια της απουσίας του από τους ελέγχους στην αγορά, αλλά επιπλέον, παίζοντας επικοινωνιακά παιχνίδια με τον προσδιορισμό των υπερκερδών, να τα αφήσει αφορολόγητα.

Μετά από αυτό το επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης με την ακρίβεια, έρχεται ο πρωθυπουργός, μετά από 4,5 χρόνια που κυβερνά τη χώρα, να παραδεχτεί ότι άρχισε, λέει, να αντιλαμβάνεται τους μηχανισμούς της αγοράς.

Ο πρωθυπουργός παραδέχεται δηλαδή ότι δεν έλεγε την αλήθεια όταν χαρακτήριζε την ακρίβεια σαν εισαγόμενη, αποδίδοντάς την σε διεθνή φαινόμενα.

Κι ακόμη, ο πρωθυπουργός παραδέχεται ότι άρχισε να αντιλαμβάνεται τους κερδοσκοπικούς μηχανισμούς, που η δική του πολιτική της «αυτορρύθμισης της αγοράς» επέτρεψε να εμφανιστούν, να επεκταθούν και να διογκωθούν.

Οι οικονομολόγοι όμως γνωρίζουν καλά ότι δεν υπάρχει η έννοια μιας απολύτως αρρύθμιστης αγοράς.

Καθώς είναι γνωστό ότι στο ενδεχόμενο που η αγορά δεν ρυθμίζεται από το κράτος, προκειμένου να προστατευτούν οι καταναλωτές από τα φαινόμενα της κερδοσκοπίας, στην πραγματικότητα αφήνεται έρμαιο στις διαθέσεις των κερδοσκόπων.

Οι οποίοι είναι εκείνοι πλέον που τη ρυθμίζουν κατά το δοκούν.

Σήμερα, επομένως, αποδεικνύεται από τα αποτελέσματα της εφαρμογής της πολιτικής της «αυτορρύθμισης της αγοράς», ότι καμία μαγική ικανότητα δεν διαθέτει η αγορά να αυτορυθμίζεται. Ούτε ισχύει το δόγμα ότι ο ελεύθερος ανταγωνισμός ρίχνει τις τιμές και αντιμετωπίζει τις κερδοσκοπικές κινήσεις.

Όταν η αγορά αφήνεται ελεύθερη, χωρίς ελέγχους, να… αυτορυθμιστεί, τότε ρυθμίζεται από τους ισχυρούς παίκτες της, σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις διαθέσεις τους. Ρυθμίζεται δηλαδή από τους ίδιους τους κερδοσκόπους, ώστε να κερδίζουν όσο γίνεται περισσότερα υπερκέρδη.

Τούτων δοθέντων, ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνηση είτε είναι ερασιτέχνες και απολύτως αφελείς, όπως τώρα θέλουν να εμφανιστούν, είτε είναι ένοχοι για τα φαινόμενα της ακρίβειας.

Μόνο που στο ενδεχόμενο του καταλογισμού του ελαφρυντικού της άγνοιας και της αφέλειας, εξακολουθεί να γεννά ερωτηματικά πως και η άγνοιά τους στρέφεται εκ συστήματος υπέρ μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και ποτέ υπέρ των πολιτών.

Τα συμφέροντα των οποίων, υποτίθεται, ότι έχουν την ευθύνη να προστατεύουν και να υπερασπίζονται…

Είτε αφελείς, λοιπόν, είτε ένοχοι για την ακρίβεια, αποδεικνύονται ανίκανοι να προστατεύσουν τα συμφέροντα της ελληνικής κοινωνίας.

Πηγή: tvxs.gr

Διαφήμιση

Κοινοποιήστε:

Διαφήμιση

Δημοφιλή

Διαφήμιση

Περισσότερα Νέα

Γάζα: Η Εξεταστική Επιτροπή του ΟΗΕ κατηγορεί το Ισραήλ για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας

Για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας κατά...

Εξελίξεις και στον ΣΥΡΙΖΑ: Ραγκούσης – Θεοχαρόπουλος ζητούν δημοψήφισμα για την κεντροαριστερά

Μπαράζ κινήσεων και προτάσεων έρχεται στην Κεντροαριστερά μετά τα...

Ο «έμπορος αστείων» Μητσοτάκης και η «αριστεία» του (ανύπαρκτου) ανεμιστήρα 

*Γράφει ο Γεράσιμος Χολέβας - Στις πρώτες δηλώσεις του...

Έκρηξη με μεγάλη φωτιά σε εργοστάσιο μαγειρικών σκευών στην Κάτω Κηφισιά

Αναστάτωση στην περιοχή της Κάτω Κηφισιάς μετά από μεγάλη...
Διαφήμιση