Όταν οι κρίσεις δεν βρίσκουν απαντήσεις, οι ελίτ, ο καπιταλισμός και οι έχοντες την εξουσία, επιστρέφουν στα βασικά τους ένστικτα. Στον πόλεμο.
Κείμενο: Σπύρος Ραπανάκης
Ο κόσμος βρίσκεται σε πολεμικό παροξυσμό. Αν κοιτάξει κανείς τον χάρτη και βάλει πινέζα στα σημεία όπου διεξάγονται συγκρούσεις ή όπου υπάρχει διαμάχη και απειλή ανάφλεξης, θα συνειδητοποιήσει ότι ίσως για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία τόσο πολλά σημεία ταυτόχρονα βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού.
4 χρόνια πόλεμος χωρίς προοπτική διεξόδου
Ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανία βαδίζει στο 4ο έτος χωρίς ορατή προοπτική αποκλιμάκωσης. Το αντίθετο. Οι εκαττέρωθεν επιθέσεις έχουν ανέβει επίπεδο, οι απαντήσεις και τα αντίποινα το ίδιο. Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ με πρωτεργάτες την Γερμανία, τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και της Βαλτικής μοιάζουν να ποντάρουν στην κλιμάκωση και όχι στην εξέυρεση λύσης για την ειρήνη.
Το αδιέξοδο στο Ιράν και η εκκαθάριση της Παλαιστινιακής παρουσίας
Ο Τράμπ συνεχίζει την αδιέξοδη πολιτική του στο Ιράν. Μετά την σύντομη εκεχειρία, οι ΗΠΑ χτυπούν στόχους, στρατιωτικούς και αμάχους, βυθιζόμενοι στο σπιράλ στο οποίου τους έσυρε ο Νετανιάχου. Το Ισραήλ εξακολουθεί με συνέπεια τις πρακτικές εθνοκάθαρασης και την γενοκτονία στην Δυτική Όχθη και στην Γάζα ενώ ταυτόχρονα σφυροκοπά τον Λίβανο.
Τύμπανα πολέμου, απειλές, αντιποινα και προβοκάτσιες
Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με το Βερολίνο να κατηγορεί ευθέως το Κρεμλίνο για υβριδικό πόλεμο και για την απόπειρα επίθεσης με drones στο αεροδρόμιο της Λειψίας. Το τελευταίο Ρωσικό προξενείο στην Γερμανία έκλεισε ενώ λουκέτο βάζει το Ρωσικό Σπίτι του Πολιτισμού στο Βερολίνο.
Για «ακλόνητες» αποδείξεις μιλά η Γερμανία και το ΝΑΤΟ, ενώ την σκληρή ρητορική υιοθετέι και η Ευρωπαϊκή Ένωση δια της Φον Ντερ Λάιεν. Για προβοκάτσια κάνει λόγο ο Πούτιν. Σε κάθε περίπτωση, είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μια τέτοια κλιμάκωση στην αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ρωσία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο πόλεμος πάνω από την Ευρώπη, 86 χρόνια μετά
Οι ηγέτες παίζουν με τα όρια του «ψυχρού πολέμου». Κι αν λάβουμε υπόψιν την άνευ προηγουμένου κούρσα των πολεμικών δαπανών, την επαναστρατιωτικοποίηση της Ευρώπης και την πλήρη εγκατάλειψη του δόγματος της ειρήνης και της άμυνας στο οποίο στηρίχτηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, έχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε.
Από το κάδρο δεν βγαίνει η Ελλάδα. Ο πιο φανατικός και πιστός σύμμαχος του Ισραήλ στην Ευρώπη, αυξάνει σταθερά τις δαπάνες για τους εξοπλισμούς με αποκορύφωμα την συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Την ίδια ώρα, απέναντι, η Τουρκία επανέρχεται σε μια τροχιά λεκτικών απειλών και κλιμάκωσης στο πεδίο των παραβιάσεων.
Η κούρσα των εξοπλισμών και η επιθετική ρητορική της Τουρκίας
«Όποιος εκλαμβάνει τη ψύχραιμη στάση της Τουρκίας ως αδυναμία διαπράττει σοβαρό λάθος. Η Ελλάδα πρέπει να εγκαταλείψει τη στρατιωτικοποίηση νησιών που τελούν υπό καθεστώς μη στρατιωτικοποίησης», δήλωσε σήμερα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Σύμφωνα με Τουρκικά δημοσιεύματα, πρόκειται για απάντηση σε ερώτημα να σχολίασει τις δηλώσεις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «τα σχέδια για τα νησιά δεν πρόκειται να αλλάξουν παρά τις αντιρρήσεις της Τουρκίας»,
Απαντώντας στο ερώτημα πως θα αντιδράσει η Τουρκία είπε: «Τι πρέπει να κάνουμε; Ποιο είναι το καθήκον μας; Να κάνουμε ό,τι χρειάζεται. Λέμε να προχωρήσουμε με την Ελλάδα στη βάση της καλής γειτονίας. Αν υψώναμε τη φωνή μας από τη δική μας πλευρά, ας πούμε από το Κας (σ.σ.: απέναντι από το Καστελόριζο) προς την Ελλάδα, θα την άκουγαν, έτσι δεν είναι; Όμως έχουμε υπάρξει ειλικρινείς σε κάθε ζήτημα. Έχουμε σταθεί εποικοδομητικά. Ωστόσο, συχνά δεν βλέπουμε αντίστοιχη ανταπόκριση. Η Ελλάδα πρέπει πλέον να καταλάβει ένα πράγμα: η Τουρκία δεν εποφθαλμιά τα εδάφη κανενός, αλλά ούτε θα επιτρέψει σε κανέναν να καταπατήσει τα δικαιώματά της».
Η παγκόσμια οικονομία στο χάος
Στο μεταξύ η παγκόσμια οικονομία βυθίζεται. Οι αγορές κινούνται σε μονοπάτια ύφεσης και κρίσης. Κανενός είδους ευημερία και κανονικότητα δεν μπορεί να υπάρξει με τον πόλεμο ή έστω με την απειλή του. Ποιοί την πληρώνουν; Οι λαοί. Οι πολίτες που βλέπουν τις τιμές στο σουπερ μάρκετ να αυξάνονται, κρατούν τα σπίτια τους κρύα τον χειμώνα και το κόστος ζωής τους να εκτοξεύεται.
Για την δική μας γενιά αυτή η συνθήκη είναι πρωτόγνωρη. Όσοι πίστεψαν ότι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου θα σφράγιζαν την ειρήνη και την σταθερότητα για τις επόμενες πολλές δεκαετίες- τουλάχιστον στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ- πλέον βλέπουν τις βεβαιότητες αυτές να καταρρέουν. Ανεπιστρεπτί.
Για τον καπιταλισμό ο πόλεμος είναι μια κάποια λύση. Για τους λαούς είναι μόνο καταστροφή και θάνατος
Όταν οι κρίσεις δεν βρίσκουν απαντήσεις, οι ελίτ, ο καπιταλισμός και οι έχοντες την εξουσία, επιστρέφουν στα βασικά τους ένστικτα. Στον πόλεμο. Δηλαδή στην καταστροφή. Με στόχο την ανάκαμψη μέσα από αυτή. Άλλωστε για τους πλούσιους, η κρίση και η κατστροφή είναι ευκαρία για περισσότερα λεφτά και άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας. Μόνο που στο ενδιάμεσο οι άνθρωποι σκοτώνονται και για όσους ζουν, το μέλλον υποθηκεύεται. Για γενιές και γενιές.
ΠΗΓΗ: rosa.gr
