Την Παρασκευή μπορεί να μην μάθαμε ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα -αυτό, ευτυχώς, θα μας το πουν οι κάλπες- αλλά όλη η Ελλάδα είδε σε ποιον, κρυμμένο στα σκοτεινά παρασκήνια, αναθέτουν οι βουλευτές της Ν.Δ. να τους σηκώνει όρθιους ως άβουλα στρατιωτάκια στην πιο ακραία μεθόδευση συγκάλυψης σκανδάλου της μεταπολιτευτικής περιόδου. Όχι οποιουδήποτε, αλλά του κορυφαίου σκανδάλου Δημοκρατίας, του σκανδάλου των υποκλοπών.
Η σκοτεινή μεθόδευση του απόντος, ξανά, Μητσοτάκη δεν συνιστά απλή επικοινωνιακή διαχείριση. Αποτελεί μια πρωτοφανή επιχείρηση παραθεσμικής συγκάλυψης, ώστε να κουκουλωθεί ένα από τα βαρύτερα πλήγματα στο Κράτος Δικαίου πανευρωπαϊκά. Με την αρωγή, δυστυχώς, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Οι συνεχείς παρεμβάσεις γύρω από τη δικαστική διερεύνηση, οι αρχειοθετήσεις και οι κοινοβουλευτικοί τακτικισμοί συγκάλυψης και των υπολοίπων σκανδάλων που παρήγαγε σε βιομηχανικό ρυθμό η Ν.Δ., συνθέτουν την εικόνα μιας πολιτικής εξουσίας που παραβιάζει ανενδοίαστα το Σύνταγμα για να αυτοπροστατευθεί ένας εκβιαζόμενος και αδύναμος πρωθυπουργός από την πάνδημη απαίτηση για αλήθεια, λογοδοσία και τιμωρία των ενόχων.
Η Ν.Δ. επέλεξε να βαθύνει το κενό αξιοπιστίας αδιαφορώντας για τα επικίνδυνα πολιτικά φαινόμενα, που μπορεί να παραχθούν από την κοινωνική οργή απέναντι στη διαφθορά, τη συγκάλυψη και την ατιμωρησία. Αυτή η αγανάκτηση δεν πρέπει να εκφραστεί με ιδεολογικά σχήματα επιπέδου «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και ρητορική δεξιού λαϊκισμού, που εμφανίζεται ως δήθεν υπερκομματικός, για να προσπεράσει τις πραγματικές πολιτικές και ταξικές ευθύνες της υφιστάμενης εξουσίας.
Η Αριστερά δεν βρίσκεται για πρώτη φορά αντιμέτωπη με τέτοιου είδους αντιδημοκρατικά ολισθήματα. Μετά από δεκαετίες καλείται ξανά να υπερασπιστεί τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, τη διαφάνεια, την ίδια τη Δημοκρατία. Η απάντηση στο καθεστώς των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των Τεμπών, των απευθείας αναθέσεων, της διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, της υπονόμευσης του μέλλοντος της χώρας και των παιδιών της, δεν είναι κανένας «αντισυστημισμός», αλλά ένα πλατύ δημοκρατικό και κοινωνικό μέτωπο που θα συνδέει τη μάχη για Δικαιοσύνη με τη μάχη για δημόσια αγαθά, εργασιακά δικαιώματα και πραγματική λαϊκή κυριαρχία. Για να σπάσει, επιτέλους, ο φαύλος κύκλος αυταρχισμού και ακροδεξιάς δημαγωγίας.
ΠΗΓΗ: avgi.gr
