Αλ.Τσίπρας: «Υποχρέωση και βούληση να αποκαταστήσουμε την αδικία για τη μεσαία τάξη»

Ημερομηνία:

Διαφήμιση

*Συνέντευξη στους Τάσο Παππά και Δημήτρη Τερζή

Τη βεβαιότητα πως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών, όποτε αυτές γίνουν, εκφράζει μέσω της συνέντευξης που παραχώρησε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, υποσχόμενος ότι η νέα προοδευτική κυβέρνηση δεν θα είναι μια κυβέρνηση του κόμματος, αλλά μια κυβέρνηση πολύ ευρύτερη, με ρίζες στην κοινωνία.

Επικρίνοντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη για μια σειρά από ζητήματα τονίζει πως δέσμευσή του είναι να σωθεί η κοινωνία από την επερχόμενη βαρβαρότητα και στέλνει μήνυμα προς όσους νέμονται το δημόσιο χρήμα πως την επομένη των εκλογών το πάρτι των απευθείας αναθέσεων και της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων θα λάβει τέλος.

Εξηγεί για ποιους λόγους κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ την τροπολογία για την πορεία των δανείων των πολιτικών προσώπων, ενώ αναφερόμενος στην εκλογολογία και την καλλιέργειά της επιρρίπτει τις ευθύνες στον πρωθυπουργό. Υπόσχεται κυβέρνηση πολλών εκπλήξεων στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ πάρει την πρωτιά και σχηματίσει κυβέρνηση, ενώ καταθέτει και ερώτημα στον Νίκο Ανδρουλάκη για τα περί Σοσιαλδημοκρατίας.

Παραδέχεται ξανά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ως κυβέρνηση αδίκησε τη μεσαία τάξη, σημειώνει ωστόσο τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες κυβέρνησε και κάνει λόγο για «ηθική υποχρέωση» να αποκαταστήσει αυτή την αδικία. Δηλώνει ενθουσιασμένος από την εσωκομματική διαδικασία και την προσέλευση των χιλιάδων νέων μελών στο κόμμα και υπενθυμίζει ότι η δική του κυβέρνηση ήταν αυτή που άφησε πίσω της ένα ρυθμισμένο χρέος και γεμάτα ταμεία.

Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:

 H χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με υψηλό δημόσιο χρέος, ανεργία, ακρίβεια -η οποία δεν μπορεί να αναχαιτιστεί από κανέναν κατώτατο μισθό των 700 ευρώ-, αυξημένα δάνεια κ.λπ. Εχετε επανειλημμένα εκφράσει τον φόβο για το τι θα παραλάβετε την επόμενη μέρα. Τι διαφορετικό θα κάνετε εσείς για να ξεπεράσει η κοινωνία αυτή τη δύσκολη δοκιμασία, με δεδομένο το γεγονός ότι ο επόμενος χειμώνας προδιαγράφεται δύσκολος;

Τα πράγματα είναι όπως τα περιγράφετε. Εξαιρετικά άσχημα. Και είναι εξαιρετικά άσχημα γιατί η πολιτική Μητσοτάκη μεγέθυνε και πολλαπλασίασε τις συνέπειες της πανδημικής, της ενεργειακής και της πληθωριστικής κρίσης. Εχουμε σε όλους τους κρίσιμους δείκτες αρνητικές πρωτιές σε όλη την Ευρώπη. Στις απώλειες ζωής, στον πληθωρισμό, στις τιμές του ρεύματος, στα καύσιμα, στη σύγκριση πληθωρισμού και εισοδήματος. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Συμβαίνει εξ αιτίας της διαχείρισης Μητσοτάκη με το δόγμα της μη παρέμβασης του κράτους στην αγορά που δήθεν αυτορρυθμίζεται. Αυτή η νεοφιλελεύθερη αντίληψη δεν αντιλαμβάνεται την αξία της κοινής ωφέλειας παρά μόνο τις χρηματιστηριακές αξίες.

Δεν μπορεί να νιώσει, δεν αντιλαμβάνεται τις ανάγκες της κοινωνίας παρά μόνο τις ανάγκες της κερδοφορίας των funds και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Ε, αυτό θα αλλάξει. Δεν πρόκειται ούτε κατά διάνοια να συνεχίσουμε την πολιτική του κ. Μητσοτάκη, που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους, τους φτωχούς φτωχότερους και οδηγεί στην πλήρη κοινωνική κατεδάφιση. Και από αυτό μόνο κέρδος μπορεί να έχει η ελληνική κοινωνία, όσο δύσκολα και να είναι τα δεδομένα. Γιατί τα πράγματα είναι όντως εξαιρετικά άσχημα αλλά μπορούν να γίνουν και πολύ χειρότερα, αν συνεχίσει για πολύ να μας κυβερνά μια κυβέρνηση με τόσο χρεοκοπημένες πολιτικές για την κοινωνία και την οικονομία. Εμείς λοιπόν, όπως είπα και στην ομιλία μου στο Συνέδριό μας, μπορεί να μην είμαστε σε θέση να υποσχεθούμε ότι την επόμενη τετραετία θα φέρουμε τον σοσιαλισμό, αλλά δεσμευόμαστε ότι θα σώσουμε την κοινωνία από τη βαρβαρότητα.

 Η κυβέρνηση επαγγέλθηκε το «επιτελικό κράτος», αλλά στην πραγματικότητα βλέπουμε να δημιουργεί ένα αυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης που προωθεί τον νεποτισμό και την αδιαφάνεια και το οποίο διευθύνεται από τον πρωθυπουργό και τους άμεσους επιτελείς του. Με ποιο τρόπο αντιδρά σ’ όλα αυτά η αξιωματική αντιπολίτευση;

Η κυβέρνηση δημιούργησε έναν μηχανισμό ανακατανομής του δημόσιου χρήματος υπέρ των θολών συμφερόντων και των δικών της παιδιών. Πρόκειται για καθεστώς πειρατείας, που διαλύει όχι μόνο την οικονομία, αλλά και την κοινωνική συνοχή. Αντιδρούμε με όλους τους δυνατούς τρόπους κι αυτός είναι ο λόγος που το σύστημα της διαφθοράς αντιμετωπίζει τον ΣΥΡΙΖΑ σαν κόκκινο πανί.

Και με την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης θέλω να δηλώσω προς όλους τους νομείς και διανομείς του δημόσιου χρήματος ότι μετά τις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, το πάρτι θα τελειώσει. Τις λιγοστές δυνατότητες και τους πόρους της χώρας, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, δεν θα τις νέμονται κατά αποκλειστικότητα δέκα μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι και αντίστοιχος αριθμός οικογενειών. Για να χρησιμοποιήσω μια άκομψη φράση που άλλοι πριν από μένα χρησιμοποίησαν: Οι νταβατζήδες τέλος. Και σήμερα δεν είναι ούτε 2004 για να κρυφτούν πίσω από την επίπλαστη ευημερία, ούτε 2015 για να επιχειρήσουν ξανά να κρυφτούν πίσω από τη ζεστή αγκαλιά της τρόικας.

 Καταθέσατε μια τροπολογία με αφορμή τις δηλώσεις «πόθεν έσχες» για υποχρεωτική δήλωση όχι μόνο του ύψους των δανείων αλλά και των ρυθμίσεών τους. Πιστεύετε ότι έτσι λύνεται το πρόβλημα;

Η διαδικασία του «πόθεν έσχες» είναι πλέον ευτελισμένη και ξεπερασμένη. Βαθαίνει τη δυσπιστία των πολιτών στο πολιτικό μας σύστημα, αφού λειτουργεί ως πλυντήριο για το πολιτικό προσωπικό, διότι δηλώνεται το «έσχες» αλλά όχι το «πόθεν». Ακόμα και από αυτές τις δηλώσεις, ωστόσο, προκύπτει ένα σαφές όχι μόνο πολιτικό αλλά και βαθιά ηθικό ζήτημα. Την ώρα που ο κόσμος πνίγεται στα χρέη και βγαίνουν στο σφυρί ακόμα και πρώτες κατοικίες των πολιτών, η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη καταγράφει ρεκόρ δανεισμού, χωρίς μάλιστα κανείς να γνωρίζει εάν και πώς αποπληρώνονται αυτά τα χρέη.

Την ώρα που τα νοικοκυριά δεν έχουν να βγάλουν την 4η βδομάδα του μήνα έχουμε έναν πρωθυπουργό που δηλώνει ότι «το χρήμα δεν είναι το παν» αλλά μαζί με τους υπουργούς του κατέχουν συνολικά 829 ακίνητα, 17 εκατ. ευρώ καταθέσεις και 13 εκατ. ευρώ δάνεια. Πιστεύετε ότι μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να νιώσουν την αγωνία του πολίτη που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, που δεν έχει να πληρώσει τους λογαριασμούς του, τα φροντιστήρια των παιδιών του και εν τέλει δεν βγάζει τον μήνα; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει τεράστια απόσταση από τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου.

 Θα ήθελα να πάμε στο θέμα παραπομπής του Νίκου Παππά στο Ειδικό Δικαστήριο. Πώς κρίνετε αυτή την εξέλιξη, υπό το ενδεχόμενο αυτή η διαδικασία να διεξαχθεί εν μέσω εκλογών, αν επαληθευτούν τα σενάρια για κάλπες το φθινόπωρο;

Ο κ. Μητσοτάκης, κατ’ εντολή των καθ’ έξιν και για δεκαετίες πειρατών των δημόσιων συχνοτήτων και «ολιγαρχών» της ενημέρωσης, εκδικείται στο πρόσωπο του Νίκου Παππά την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί; Γιατί τους υποχρέωσε να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη. Οι ένοχοι καταδιώκουν τους αθώους που προστάτευσαν την περιουσία και το χρήμα του ελληνικού λαού. Ειδικά δικαστήρια, με ειδικούς κατηγορούμενους, σε ειδικές συνθήκες, μυρίζουν καθεστώς ειδικού χρώματος. Ας έχουν όμως υπόψη ότι απέναντι στη δική τους ακρισία υπάρχει και η κρίση του λαού.

 Στην πρόσφατη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, όπως και στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας, διατυπώσατε ορισμένες σημαντικές προτάσεις για τον πρωθυπουργό. Να ορίσει την ημερομηνία των εκλογών, να διορίσει υπηρεσιακό υπουργό Εσωτερικών κ.λπ. Η κυβέρνηση απάντησε ότι έτσι ευνοείτε την παρατεταμένη αστάθεια, σε στιγμές μάλιστα δύσκολες από κάθε άποψη για τη χώρα. Τι ακριβώς επιδιώκετε, αλήθεια, με τις προτάσεις σας;

Να ξεκινήσω από την κοινή διαπίστωση: Με ευθύνη του κ. Μητσοτάκη έχει δημιουργηθεί εκλογικό κλίμα στη χώρα. Οι δημόσιες αναγορεύσεις υποψηφίων, οι συνεχείς δήθεν σιβυλλικές δηλώσεις του, η προτροπή του στα κυβερνητικά στελέχη να εκδράμουν στις εκλογικές τους περιφέρειες, οι παροχές προεκλογικού χαρακτήρα δεν αφήνουν πολλές αμφιβολίες για το παιχνίδι που παίζει. Η δε τελευταία του δήλωση, με την οποία φορτώνει στον ΣΥΡΙΖΑ τις ευθύνες για τις πρόωρες εκλογές, πέρα από τον βάναυσα αντιδημοκρατικό της χαρακτήρα, επιβεβαιώνει την κοινή υποψία, ή καλύτερα πεποίθηση.

Δεν το λέει όμως καθαρά. Προτιμά να συντηρεί τη θολούρα, να παίζει με φόβους και προσδοκίες, να χρησιμοποιεί ακόμα και τις εκλογές, κορυφαία στιγμή της δημοκρατίας, με αντιδημοκρατικό τρόπο. Κι αυτό είναι που προκαλεί παρατεταμένη αστάθεια, παράλυση του κρατικού μηχανισμού, παύση πρωτοβουλιών και στάση αναμονής στην αγορά. Μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση αποφάσισα να τον καλέσω να δείξει επιτέλους κάποια πολιτική σοβαρότητα και εθνική ευαισθησία. Να ανακοινώσει από τώρα την ημερομηνία των εκλογών μέσα στον Σεπτέμβριο. Να ορίσει από τώρα υπηρεσιακό υπουργό Εσωτερικών.

Να θέσει σε διαρκή συνεδρίαση το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, ώστε όλες οι πολιτικές δυνάμεις να είναι σε πλήρη γνώση, ακόμα και συνεννόηση, για τις εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο. Και να συσταθεί άμεσα η αρμόδια διακομματική επιτροπή για να επιβάλει δημοκρατικούς κανόνες ισότιμης προβολής των κομμάτων στα μέσα ενημέρωσης στην πορεία προς τις εκλογές. Η απάντησή του, διά του κυβερνητικού εκπροσώπου, ήταν ένα συκοφαντικό παραλήρημα εναντίον μου και εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι σε θέση προφανώς να καταλάβει, ή να αποδεχτεί, ότι η δημοκρατική διαφάνεια, το απλούστατο να ξέρουμε πού πάμε, η συνεννόηση για τα εθνικά θέματα, ο καθαρός εκλογικός ορίζοντας είναι η μόνη επιλογή σταθερότητας· και η επιτομή του πολιτικού πολιτισμού, που τόσο του αρέσει να επικαλείται την ίδια ώρα που τον τσαλαπατάει.

 Μιας και ήρθαμε στο θέμα των εκλογών, ένας από τους όρους που βάζει ο κ. Ανδρουλάκης για να συμμετάσχει το κόμμα του σε κυβέρνηση συνεργασίας με προοδευτικό πρόσημο είναι να έχει αυτή η κυβέρνηση σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ικανοποιεί αυτόν τον όρο;

Νομίζω ότι θα πρέπει να απευθύνετε το ερώτημα στον κ. Ανδρουλάκη. Τι εννοεί όταν μιλάει για σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση; Με ποιο πρόγραμμα και ποιες δυνάμεις; Γιατί κάτω από την ταμπέλα της Σοσιαλδημοκρατίας πολλοί και πολλά μπορούν να κρυφτούν. Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, σοσιαλδημοκρατικό ονομάζεται το κόμμα της Δεξιάς. Αλλά και αλλού στην Ευρώπη υπάρχουν δυνάμεις ακραία νεοφιλελεύθερες που ανήκουν στη Σοσιαλδημοκρατία. Αρα καλό είναι κάποια στιγμή να πάψουμε να μιλάμε με ταμπέλες και να μιλήσουμε επί της ουσίας για πρόγραμμα και συγκεκριμένες πολιτικές.

 Ενα μέρος του ΠΑΣΟΚ δεν θέλει καμία συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Υπάρχει ωστόσο κι ένα κομμάτι δικό σας, που δεν βλέπει με καλό μάτι τη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. Πώς ακριβώς μπορούν να γεφυρωθούν αυτές οι διαφορές;

Ας μη δραματοποιούμε την πραγματικότητα. Στην πολιτική κανένας δεν μπορεί να κρύβεται για πάντα. Και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. έρχεται η ώρα να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν συμφωνώ ότι ένα μέρος του δεν βλέπει με καλό μάτι τις συνεργασίες. Οι συνεργασίες είναι μία από τις θεμελιώδεις αντιλήψεις μας, εξ ου και θεσπίσαμε την απλή αναλογική.

 Στόχος σας είναι η πρωτιά στις κάλπες και η δημιουργία προοδευτικής κυβέρνησης. Ωστόσο, αν το αποτέλεσμα είναι κατώτερο των προσδοκιών σας, τι πρωτοβουλίες θα πάρετε για την επόμενη μέρα;

Κοιτάξτε, στόχος μας δεν είναι απλώς η πρωτιά. Είναι να είμαστε πρώτοι με διαφορά από τη Ν.Δ. Οχι γιατί κάνουμε κάποιου είδους κομματικό πρωταθλητισμό, αλλά γιατί αυτή είναι η μοναδική δυνατότητα για την πολιτική αλλαγή. Ολοι γνωρίζουν ότι αν η Ν.Δ. έρθει πρώτη, όλο το οικονομικό κατεστημένο που, σε αντίθεση με την πλειοψηφία της κοινωνίας, ευνοείται από μια κυβέρνηση Μητσοτάκη, θα ρίξει όλο του το βάρος προκειμένου να υπάρξει και νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και η αλήθεια είναι ότι αν η Ν.Δ. έρθει πρώτη θα έχει και το ηθικό βάρος για να το κάνει.

Συνεπώς μόνο με καθαρή πρωτιά ΣΥΡΙΖΑ και ισχυρή εντολή από τους ψηφοφόρους για πολιτική αλλαγή μπορούμε να έχουμε προοδευτική κυβέρνηση. Και μάλιστα από τις πρώτες εκλογές. Χωρίς να χρειαστεί να πάμε σε δεύτερη αναμέτρηση. Οσο για το αποτέλεσμα, θα επαναλάβω κάτι που έχω ξαναπεί: Τη Δευτέρα μετά τις εκλογές θα πλημμυρίσουμε από αναλύσεις ειδικών που θα επιχειρούν να δικαιολογήσουν γιατί και πώς έπεσαν τόσο έξω οι προβλέψεις και οι προφητείες για το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ. Θα με θυμηθείτε.

 Συχνά διατυπώνεται το ερώτημα αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να κυβερνήσει. Και ποια πρόσωπα θα στελεχώσουν την προοδευτική κυβέρνηση που επιδιώκει.

Ποτέ δεν ήμασταν τόσο έτοιμοι. Γιατί στην αποφασιστικότητά μας να βάλουμε την Ελλάδα σε έναν δρόμο δικαιοσύνης και προόδου, έχει προστεθεί ένα σημαντικό πολιτικό μέγεθος: η εμπειρία μας, θετική και αρνητική, από τη διακυβέρνηση. Και ας μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του έβγαλαν τη χώρα από τα μνημόνια, στα οποία την έβαλαν οι κυβερνήσεις και οι δήθεν άριστοι διαχειριστές που μας χρεοκόπησαν. Και που δεν κατάφεραν επί πέντε χρόνια μνημονίων να κάνουν ούτε ένα βήμα προς τα εμπρός. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι αν η χώρα σήμερα αναπνέει ακόμη με το κεφάλι έξω από το νερό είναι γιατί η δική μας διαχειριστική ικανότητα άφησε το χρέος ρυθμισμένο, τα ταμεία γεμάτα και την οικονομία σε αναπτυξιακούς ρυθμούς.

Αρα σήμερα δεν είμαστε πια μόνο η Αριστερά των ιδεών και των αξιών αλλά και της αποτελεσματικότητας στη διακυβέρνηση. Που θέλει, ξέρει και μπορεί. Οσο για τη σύνθεση της προοδευτικής κυβέρνησης σας υπόσχομαι εκπλήξεις. Η νέα προοδευτική κυβέρνηση θα είναι η πρώτη στην ιστορία με τέτοια συμμετοχή γυναικών, νέων, ανθρώπων της εργασίας, της δημιουργίας, της επιστήμης και της αγοράς. Δεν θα είναι μια κυβέρνηση του κόμματος, αλλά μια κυβέρνηση πολύ ευρύτερη, με ρίζες στην κοινωνία.

 Μέσα σ’ ένα μήνα πραγματοποιήσατε ένα συνέδριο, γυρίσατε τη μισή Ελλάδα και καταλήξατε στις εσωκομματικές κάλπες στις οποίες εκλεγήκατε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. με συντριπτικό ποσοστό. Δύο ερωτήσεις ως προς αυτό. Πώς αισθάνεστε ύστερα απ’ αυτόν τον μαραθώνιο και τι απαντάτε σε όσους αντιμετώπισαν ειρωνικά ότι στήσατε κάλπες παρά το γεγονός ότι ήσασταν ο μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος;

Είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό που πετύχαμε, σχεδόν ενθουσιασμένος. Ο στόχος που είχα βάλει το ίδιο βράδυ των εκλογών της 7ης Ιούλη του ’19 ήταν να δουλέψουμε για έναν νέο, μεγάλο, λαϊκό και μαζικό ΣΥΡΙΖΑ. Να αντιστοιχήσουμε τον κομματικό ΣΥΡΙΖΑ με τον εκλογικό και κοινωνικό. Και νομίζω το πετύχαμε ξεπερνώντας κάθε προσδοκία.

Πάνω από εκατόν δέκα χιλιάδες νέα μέλη καθιστούν τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ένα άλλο κόμμα. Τώρα προέχει να δώσουμε σε όλον αυτό τον θαυμάσιο κόσμο τον ρόλο που του αξίζει στη διαμόρφωση της πολιτικής μας, στις καθημερινές μάχες, στην εκλογική αναμέτρηση που έρχεται. Κι αυτός είναι ένας νέος μαραθώνιος, με ταχύτητα όμως δρόμου εκατό μέτρων. Γιατί μέχρι τις εκλογές πρέπει να γίνουν πολλά σε πολύ λίγο χρόνο. Τρέχουμε λοιπόν…

 Οι αλλαγές που προτείνατε προκάλεσαν την αντίδραση ορισμένων στελεχών σας που υποστήριξαν ότι με αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. μετατρέπεται σε αρχηγικό κόμμα. Τι κρύβεται πίσω από αυτόν τον φόβο και ποια εχέγγυα μπορείτε να δώσετε ώστε να μην εξελιχθεί σε κάτι τέτοιο;

Αυτά όλα ανήκουν στο χτες. Σήμερα πάμε για μια μεγάλη και κρίσιμη μάχη πιο ενωμένοι και πιο αποφασισμένοι από ποτέ. Με μια Κεντρική Επιτροπή με όλα τα χρώματα της αριστερής ίριδας, εκλεγμένη από τη βάση του κόμματος. Μια Πολιτική Γραμματεία που ήδη πήρε μπρος. Μια γραμματέα κι έναν αναπληρωτή γραμματέα, νέους, ταλαντούχους, με όρεξη για δουλειά, που εκλέχτηκαν με πολιτικά και όχι εσωκομματικά κριτήρια. Και με ένα πλήθος παλιότερων και νέων μελών του κόμματος, που εγγυώνται όχι μόνο τον δημοκρατικό χαρακτήρα του, αλλά και τη νίκη στις εκλογές.

 Στο συνέδριο σας άκουσα να λέτε πως «στεκόμαστε με ενσυναίσθηση, χωρίς έπαρση απέναντι σε όσους αναγκαστήκαμε να αδικήσουμε». Εδώ λοιπόν υπάρχει το θέμα της ανάκτησης της εμπιστοσύνης από την κοινωνία. Πώς θα πείσετε τον κόσμο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όντως είναι «πιο έτοιμος, πιο έμπειρος, πιο αποφασισμένος», όπως λέτε ότι είστε; Πώς θα του δώσετε να καταλάβει ότι όντως αξίζετε μια δεύτερη ευκαιρία;

Λέγοντας την αλήθεια στον ελληνικό λαό: Ναι, αδικήσαμε τη μεσαία τάξη, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αλλά δεν το κάναμε από καπρίτσιο, ούτε γιατί θέλαμε να φτιάξουμε δικό μας ταμείο με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς σε ημετέρους. Δεν ήταν δική μας επιλογή. Δεν ήταν καν επιλογή. Ηταν εξαναγκασμός. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να πετύχουμε έναν στόχο εθνικό: Να βγάλουμε τη χώρα από το καθεστώς της επιτροπείας και την οικονομία από το καθεστώς της χρεοκοπίας. Και ακριβώς επειδή εμείς παρά τη θέλησή μας αδικήσαμε τη μεσαία τάξη, είμαστε αυτοί που τώρα ερχόμαστε με βαριά ηθική υποχρέωση και με ισχυρή βούληση να αποκαταστήσουμε την αδικία, δίνοντάς της στήριγμα και σανίδα σωτηρίας από την τρικυμία στην οποία βρίσκεται σήμερα, εξ αιτίας όμως όχι αναγκαστικών επιλογών όπως την εποχή των μνημονίων αλλά συνειδητών επιλογών του κ. Μητσοτάκη.

Που κέρδισε τις εκλογές με σημαία τη μεσαία τάξη και την εξαπάτησε ξεδιάντροπα. Εταξε καλές δουλειές και ευημερία και έφερε νέα χρέη, υπέρογκους λογαριασμούς, απίστευτη ακρίβεια και νέα φτώχεια. Αν λοιπόν κάποιος σήμερα μπορεί να εγγυηθεί αύξηση διαθέσιμου εισοδήματος, αντιμετώπιση της ακρίβειας, χτύπημα των καρτέλ, αύξηση μισθών, διαγραφή πανδημικών χρεών, στήριξη συνταξιούχων, χρηματοδοτικά εργαλεία και στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων, είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι διπλός ο λόγος: Και γιατί δεν δεσμευόμαστε από συμφέροντα αλλά και γιατί αισθανόμαστε την ισχυρή ηθική υποχρέωση να επανορθώσουμε όποιες αδικίες επιφέραμε διαπράττοντας το πατριωτικό μας καθήκον να σώσουμε τη χώρα από την κατάσταση χρεοκοπίας στην οποία την παραλάβαμε.

 Να πάμε λίγο στην εξωτερική πολιτική. Εχετε επανειλημμένα κατηγορήσει τον πρωθυπουργό ότι έχει καταστήσει τη χώρα «προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης» και ότι δεν παίρνει ανταλλάγματα από τους συμμάχους μας, κυρίως από τις ΗΠΑ. Ποιες θα ήταν οι δικές σας κινήσεις στη διπλωματική σκακιέρα και τι παραπάνω θα καταφέρνατε να λάβετε ως αντάλλαγμα;

Ο κ. Μητσοτάκης ασκεί μια Ι.Χ. εξωτερική πολιτική. Και εξαρχής λέω ότι αυτό εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την πατρίδα μας. Αποφάσισε χωρίς να ενημερώσει κανέναν να στείλει βαρύ οπλισμό στην Ουκρανία, να κάνει δηλαδή την Ελλάδα από μέρος της ειρήνης μέρος του πολέμου. Αποφάσισε επίσης να αλλάξει το δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής, που διαχρονικά στη Μεταπολίτευση ήθελε την Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και γέφυρα ειρήνης στην περιοχή, επαναφέροντας το δόγμα του προκεχωρημένου φυλακίου, της εποχής του Παπάγου. Αποφάσισε, τέλος, να αντικαταστήσει την αντίληψη ότι με τους συμμάχους μας οφείλουμε να διαπραγματευόμαστε με γνώμονα τα εθνικά μας συμφέροντα, με την αντίληψη ότι στους συμμάχους μας οφείλουμε να είμαστε πιστοί και δεδομένοι.

Ετσι παραχώρησε στις ΗΠΑ 6 βάσεις, μεταξύ των οποίων και την Αλεξανδρούπολη, επ’ αόριστον και χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Σε μια εποχή γεωστρατηγικής αποσταθεροποίησης όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε, δεν προοιωνίζονται τίποτε καλό για τη χώρα μας. Καμιά ασφάλεια δεν εμπνέει το προκεχωρημένο φυλάκιο, αφύλαχτο όμως, ειδικά όταν δεν διεκδικούμε καν εγγυήσεις ασφάλειας από την πλευρά των συμμάχων μας. Ειδικότερα, δε, όταν ο ρόλος της Τουρκίας αναβαθμίζεται και οι Αμερικανοί, παρ’ όλο που εμείς τους τα δώσαμε όλα, ετοιμάζονται να της δώσουν νέα σύγχρονα αεροπλάνα.

 Το τελευταίο διάστημα η τουρκική πλευρά επιχειρεί να δυναμιτίσει το κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις σχεδόν σε καθημερινή βάση. Υπάρχει επίσης η αίσθηση ότι η Τουρκία έχει ενισχύει την εικόνα και τον ρόλο της μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και σ’ αυτό το πλαίσιο κινείται και το βέτο της για ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ λαμβάνοντας ανταλλάγματα. Τι σηματοδοτούν όλα αυτά για την περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Σωστά περιγράφει η ερώτησή σας την κατάσταση. Και είναι όντως μια δύσκολη κατάσταση, καθώς η Τουρκία, που με κάθε τρόπο προωθεί τα αναθεωρητικά της σχέδια, έχει τον τελευταίο καιρό ανεβάσει τις προκλήσεις στην κλίμακα υψηλού κινδύνου. Το θέμα είναι τι πρέπει να κάνει η δική μας χώρα για να ματαιώσει τα τουρκικά σχέδια και να αποτρέψει τους κινδύνους για την εθνική μας ακεραιότητα. Κι αυτό που πρέπει να γίνει είναι να σταματήσει πρώτα πρώτα η Ι.Χ. εξωτερική πολιτική του κ. Μητσοτάκη και να επανέλθουμε σε μια εθνική στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος στα ελληνοτουρκικά, με σαφείς κόκκινες γραμμές, ευρωπαϊκές εγγυήσεις και ορίζοντα τη Χάγη. Να επανέλθει η εξωτερική μας πολιτική στο δόγμα της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και γέφυρας ειρήνης. Και διατηρώντας σταθερά την αποτρεπτική μας ισχύ, να κρατάμε με σοβαρότητα και εθνική ευθύνη ανοιχτούς τους διαύλους του διαλόγου με την Τουρκία.

 Μια τελευταία, κάπως προσωπική ερώτηση. Είστε αισιόδοξος για το αποτέλεσμα των εκλογών;

Σας απαντώ χωρίς κανέναν δισταγμό. Δεν είμαι απλώς αισιόδοξος, είμαι βέβαιος. Κι αυτό όχι μόνο γιατί έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, στο κόμμα μου, στα χιλιάδες μέλη μας, στις ιδέες και στην πολιτική μας. Αλλά κυρίως γιατί έχω εμπιστοσύνη στον ελληνικό λαό. Ο λαός και οι ανάγκες της κοινωνίας είναι το θεμέλιο της σιγουριάς μου.

Πηγή: “Εφημερίδα των Συντακτών”

Διαφήμιση

Κοινοποιήστε:

Διαφήμιση

Δημοφιλή

Διαφήμιση

Περισσότερα Νέα

Ο Μητσοτάκης, οι «ικεσίες» στους τραπεζίτες και οι αποκλίσεις με Σταϊκούρα

Η ήδη «βαριά» για το Μέγαρο Μαξίμου θεματολογία της...

Η ΛΑΡΚΟ και ο άφαντος διαγωνισμός

'Αλυτο παραμένει το μυστήριο του ενός εκ των δύο...

Πολύκροτες υποθέσεις και δολοφονίες στα… αζήτητα

«Η ταινία που ακολουθεί αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα,...
Διαφήμιση