*Γράφει Πάνος Λάμπρου – Τώρα που… όλα τελείωσαν και ο Βασίλης Δημάκης επέστρεψε στην φυλακή, ας πούμε δύο λόγια.
1. Αν γύρναγα το χρόνο πίσω με ένα μαγικό ραβδί θα υποστήριζα με την ίδια θέρμη το αίτημά του για την εκπαιδευτική άδεια. Δεν το μετάνιωσα ούτε ένα δευτερόλεπτο.
2. Δεν έχω σκοπό να τον κρίνω για τη μη επιστροφή του. Μπορώ όμως να τον καταλάβω, να νιώσω έστω και λίγο το φτερούγισμα της ψυχής του. Δεν ήμουν και δεν έχω σκοπό να γίνω “δικαστής” ή “εισαγγελέας”.
3. Αν με ρώταγε, που φυσικά δεν με ρώτησε -και καλά έκανε-, θα του έλεγα τη γνώμη μου, όπως φαντάζομαι και τόσες και τόσοι άλλες και άλλοι.
4. Όποιος διαβάσει προσεχτικά της επιστολή του, πριν συλληφθεί, ενδεχομένως να αντιληφθεί μια πραγματικότητα, που τους περισσότερους από μας, μας ξεπερνά.
5. Φαντάζομαι ότι είμαστε πολλές και πολλοί, που πιστεύουμε ότι ο Βασίλης Δημάκης δεν αποτελεί κίνδυνο για την κοινωνία (υπάρχουν τόσοι άλλοι). Θα μπορούσε να ήταν ήδη ελεύθερος και να κρίνεται, όπως κρινόμαστε όλοι, από τις καθημερινές μας πράξεις.
6. Ελπίζω, εύχομαι και θα παλέψω με τις μικρές μου δυνάμεις ο Βασίλης Δημάκης να συνεχίσει και να ολοκληρώσει τις σπουδές του, κόντρα σε έναν άφρονα σωφρονισμό, που στον πυρήνα της σκέψης του έχει την εκδίκηση και την τιμωρία.
7. Θα είμαι στο πλευρό κάθε κρατούμενου\ης, που θα διεκδικεί το δίκιο, τη μόρφωση, αλλά και την αξιοπρέπειά του.
*Από το προσωπικό λογαριασμό στο facebook του Πάνου Λάμπρου, πρωην βουλευτή και μέλους της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ